My Tweets ArchiveEen goede voorbereiding is belangrijk als je op fotoreis gaat. Dat lees je in alle zichzelf respecterende fotografie-magazines. Zo bereidde ik mij ook goed voor op de fotoreis naar de Kanaaleilanden Guernsey en Jersey met mijn goede vriend Gerrit Kuiper. In de weken voor aanvang van de reis heb ik mij goed ingelezen in de geschiedenis, de gebruiken en de bezienswaardigheden van deze eilanden. Ook heb ik uren het internet afgezocht naar inspirerende foto’s van mooie plekken op de eilanden. Goed beslagen ten ijs zou je zeggen en dat was ook zo.
Zondagmorgen 6 uur; Gerrit staat bij mij voor de deur om mij op te halen voor de reis. Die avond daarvoor had ik alvast alle spullen klaargezet. Cameratassen, laarzen, wandelschoenen, eten voor onderweg, navigatie, fiets, jassen voor alle soorten weer, de koffer met kleding, alle papieren stonden keurig op een rij in de gang, zodat ik ze niet kon vergeten.
Na alles ingeladen te hebben en afscheid van mijn vrouw te hebben genomen, vangen wij enthousiast onze reis naar Saint Malo in Frankrijk aan. De reis zou rond de 900 kilometer zijn. Waarschijnlijk werd dit iets meer, want we wilden ook graag het prachtige schildersdorpje Honfleur en de Mont Saint-Michel aandoen om deze op de foto te zetten.
Na het prachtige Honfleur te hebben bezocht begonnen we aan de laatste 250 kilometer van onze reis. Eenmaal op de snelweg aangekomen vroeg Gerrit, uiteraard volkomen overbodig, of ik alles bij me had…. “Heb je je statief wel bij je” vroeg hij lachend… waarop ik antwoordde “Nee, die ben ik vergeten”. Verward keek Gerrit opzij. “Meen je dat nou!??” vroeg hij. Ik kon niets anders dan beamend antwoorden…
Even was het stil in de auto. Beide nadenkend over hoe we dit probleem zouden oplossen. “We doen wel samen met mijn statief” stelde Gerrit voor. Dat was natuurlijk een prachtig aanbod, maar een week samendoen met één statief is niet handig. Al snel werd besloten om zo snel mogelijk in Saint Malo een statief te kopen.
Rond half zeven ’s avonds kwamen we aan in Saint Malo. Na eerst ingecheckt te hebben in ons hotel kregen we te horen dat de winkels tot 19.00 uur geopend waren. Een gelukje dus.. Helaas kon men in het hotel ons niet vertellen waar een winkel te vinden was die statieven verkocht.
Als snel kwamen we aan één van de gevels een Kodak bord tegen. Eenmaal bij deze winkel aangekomen, bleek dit een souvenir winkel te zijn. Ook daar kom men ons niet vertellen of er een winkel was die fotoapparatuur verkocht.
Ietwat teleurgesteld liepen wij door Saint Malo. We hadden de hoop op het vinden van een statief al bijna opgegeven toen wij een zaak met vogelkijkers tegen kwamen. In de etalage zagen we prachtige statieven staan. Wat een geluk! Snel liepen we naar de deur….. helaas gesloten….
“Laten we nog even in dit straatje kijken” riep ik tegen Gerrit. “Daarna moeten we maar wat gaan eten.” Halverwege het straatje vonden we toch wat we zochten; een fotograaf die ook wat apparatuur verkocht. In de etalage stonden diverse statieven en… ze waren nog geopend ook….
Snel stapten we naar binnen en om vijf voor zeven stapten wij weer naar buiten met een nieuw statief. ’s Avonds zijn we uiteraard de zonsondergang gaan fotograferen. Zonder statief was die niet gelukt.
Zo zie je maar weer, denk je dat je alles goed voor elkaar hebt, dan vergeet je toch nog een deel van je uitrusting die je normaal vanzelfsprekend meeneemt. Ik heb hier wel van geleerd. Tijdens de voorbereiding op mijn volgende reis maak ik ook een lijst met alle materialen die ik mee wil nemen die ik tijdens het inladen stuks voor stuk kan afvinken…
Tags: lijst, Saint Malo, statief, vergeten, voorbereiding